تحلیلگر موسسه آمریکایی رند نوشت: «حکومت ایران شاید در سرکوب جنبش سبز که در سال ۲۰۰۹ ظهور کرد، موفق بوده اما کنترل نافرمانی‌های مدنی اخیر بسیار سخت‌تر است.این حرکت‌ها، خودانگیخته و بدون رهبری‌اند.»

به گزارش جام نیوز به نقل از سایت مردمک؛ علیرضا نادر تحلیلگر سایت"ایران پرایمر" در مطلبی در مورد نافرمانی های مدنی در ایران نوشت: «حکومت ایران با خطری هولناک‌تر از اعتراضات جنبش سبز مواجه است: یک جنبش مدنی نامتجانس اما بالقوه و قدرتمند که انگیزه آن نه تنها سیاست نیست بلکه مسائل اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی است. این حرکت‌های خودانگیخته و انعطاف پذیر که شامل تظاهرات برای خشکاندن دریاچه ارومیه تا جنگ سازماندهی شده جوانان با تفنگ آب پاش درتهران است، اخیرا شکل گرفته است.»
نادر با چشم پوشی از جمعیت اندک اغتشاشگران تبریز و حاضرین در برنامه آب بازی، ادامه داد: «اما این اعتراض‌ها با اعتراض‌های سال 2009 متفاوت‌اند. انگیزه این حرکت‌ها الزاما، دعواهای سیاسی جناحی در ایران و در پیوند با راهبرد عملی جنبش اصلاح طلبی ایران نیستند بلکه آنها غلیان احساسات مردمی‌اند که از زندگی روزمره در ایران سرخورده شده‌اند.»
این تحلیلگر سیاسی موسسه آمریکایی رند، در ادامه با اشاره به برخی تحرکات اخیر در ایران افزود: «تظاهرات آذربایجانی‌ها، تنها به خاطر خشک شدن دریاچه ارومیه یا آرمان‌های قومی نبود. جوانان ایرانی با تفنگ‌ها و بادکنک‌های آب پاش در پارک‌های تهران با هم می‌جنگند. این جنگ‌های آبی، که از طریق شبکه‌های اجتماعی مثل فیس بوک سازماندهی شد، گرچه به منظور رفع بی‌حوصلگی است، اما در عین حال به معنی مقابله با قوانین اجتماعی جمهوری اسلامی است.»
نادر در پایان نوشت: «حکومت ایران شاید در سرکوب جنبش سبز که در سال 2009 ظهور کرد، موفق بوده اما کنترل نافرمانی‌های مدنی اخیر بسیار سخت‌تر است.این حرکت‌ها، خودانگیخته و بدون رهبری‌اند و به رهبران جنبش اصلاح طلبی مثل میرحسین موسوی و مهدی کروبی وابستگی ندارند.از همه مهم‌تر این نافرمانی‌های مدنی بر اثر عوامل متعددی شکل گرفته است و تنها نتیجه نارضایتی مردم از یک انتخابات خاص یا مخالفت با یک چهره خاص مثل رئیس جمهور احمدی‌نژاد نیست.»
ناگفته نماند در حالی این تحلیلگر موسسه آمریکایی رند از ماهیت ضد انقلابی تحرکاتی همچون آب بازی تهران و اغتشاشات تبریز سخن می گوید و به صراحت خوشحالی خود و اربابان غربی اش را نشان می دهد که پیش از این و به هنگام برخورد جمهوری اسلامی با این نوع حرکات، از ایران به خاطر برخورد با حرکات اجتماعی انتقاد کرده و مدعی بودند این حرکات سیاسی نیستند!
البته این نویسنده توضیح نداد اگر ایرانیان سرخورده هستند و از تحقیر و تبعیض به ستوه آمده اند پس به چه دلیل در راهپیمایی هایی همچون روز قدس و 22 بهمن حضور میلیونی داشته و به صراحت به حمایت از جمهوری اسلامی می پردازند؟!